7 Nisan 2015 Salı

Kendini Yaşarken Öldürenlerin Hikayesi

 Ve ben durup arkama baktığımda yeniden savaştığımı görüyorum hayatla.'Umursama'diyorlar,elimde değil ki umursamamak.'kimse senin gibi değil'diyorlar.Hiç düşünüyorlar mı ki ben herkes değilim?
 Göz pınarlarım kurudu.İnsanoğlu gaddar.Yaşama sevincim söndü,yok oldu.İnsanoğlu acımasız.Her şeye rağmen dimdik ayaktayım ben.Her bir darbeyi savunacak kadar güçlendi bedenim,güçlendi ruhum.Artık eskisinden daha güçlüyüm.Ruhumu hapsetmiyorum içimde.Ben istediğim kadar özgürüm.Özgürlük nedir sizce?Bence özgürlük kendine ait fikirlere sahip olduğunu bildiğin andır.Seni hayatta üzen insanları hayatından sildiğin andır özgürlük.
 Artık bende yaşamak istiyorum hayatı,kimseyi umursamadan.Yaşamak istiyorum-o bana niye güldü-diye kafama takmadan.Özgürce ifade etmen istiyorum düşüncelerimi kimseyi de kırmadan.Ama insanoğlu bu hep dertli,mutsuz bir o kadar ruhsuz.

4 yorum:

  1. Rehberde yazan isimleri periyodik aralıklarla gözden geçirmek gerek; ki yük olmasınlar, dikkat dağıtmasınlar.

    YanıtlaSil
  2. Ben de aynı fikirdeyim.Ömür bu azalıyor günden güne.Bir iki insan azaltsak ne kaybederiz ki bize hak ettiğimiz değeri vermeyen?

    YanıtlaSil
  3. Özgürlükte mutlulukta kendini gerçekleştirdiğin an geliyor sanırım :D

    YanıtlaSil