Yürüyorum... Yürüyorum akıl almaz bir sonsuzluğa uçsuz bucaksız rüzgarlara yürüyorum.Kayboluyorum eriyorum kendi kendime bir mum gibi.Arıyorum bir çocuğun kayıp hayallerini renksiz dünyada bir renk arıyorum.Arıyorum ama bulamıyorum...
19 Ağustos 2014 Salı
İzmir
Yine bir yaz akşamıydı
Karşıyaka hayat dolu İnsanlar çok mutlu İzmir yine bambaşka Kordonda ayak izlerim Yol boyu yürür giderim Saat kulesi bambaşka Kemeraltı insan dolu Var mı senden güzeli Karşıyaka'dan ötesi Gözlerim hüzünlenir Gidemem senden İzmir
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder